Zelfregulering

Van Wiki

Van zelfregulering is sprake, indien een regeling voor een bepaalde sector of beroepsgroep door deze zelf wordt opgesteld en wordt voorgeschreven voor degenen die tot de betreffende sector of beroepsgroep behoren. Bij zelfregulering staat veelal consumentenbescherming voorop. De via zelfregulering vastgestelde regelingen kunnen grofweg worden onderscheiden in twee varianten: (a) gedragscodes en (b) geschillen- respectievelijk klachtenregelingen. Wanneer - zoals bij zelfregulering - een regeling langs een andere weg totstandkomt dan via de daartoe aangewezen wetgevende organen of instanties en de nakoming ervan niet door middel van de gebruikelijke gerechtelijke procedure kan worden afgedwongen, wordt die regeling tot het domein van de zogenaamde soft law gerekend. Het meest in het oog springende voordeel van zelfregulering is, dat het bij de betrokkenen draagvlak heeft. Een ander pluspunt is dat zelfregulering veel flexibeler is dan overheidswetgeving: de procedure voor het aanpassen van een gedragscode is veel gemakkelijker en neemt aanzienlijk minder tijd dan die voor een wetswijziging. Daar staat tegenover dat overheidsregelgeving een groot voordeel heeft: de gegeven regels gelden voor iedereen en de nakoming ervan kan worden afgedwongen.

bron: NVA; Woordenboek Financiële Dienstverlening